A A A

O CHOROBACH PRZEWLEKŁYCH

Chorobami przewlekłymi nazywamy w medycynie schorzenia, których jedną z podstawowych cech jest długotrwały przebieg. Choroby te trwają miesiącami, latami, czasem mogą się nawet ciągnąć przez dziesiątki lat. Zaczynają się zazwyczaj skrycie. Przejście ze stanu zdrowia w chorobę dokonuje się niepostrzeżenie, objawy narastają pomału, natężenie ich jest najczęściej niezbyt duże. Rzadko występuje wyższa gorączka lub silniejszy ból. Samopoczucie chorych może być przez dłuższy czas znośne, a utrata sił następuje stopniowo i dopiero w późniejszym czasie. Bywa jednak i tak, że choroba rozpoczyna się ostro i burzliwie, ale objawy jej zamiast całkowicie ustąpić w ciągu kilku lub kilkunastu dni (jak w typowych chorobach tzw. ostrych) utrzymują się przez długie tygodnie i miesiące. Z czasem zmniejsza się jedynie ich pierwotne nasilenie. W tego rodzaju przypadkach mamy do czynienia z przejściem choroby pierwotnie ostrej w postać przewlekłą. Tak więc choroby przewlekłe mogą rozpoczynać się róż¬nie: raz jako cierpienia od samego początku przewlekłe, kiedy indziej jako schorzenia ostre, które dopiero wtórnie przechodzą w przewlekłe. Oprócz długiego czasu trwania, choroby przewlekłe cechuje brak skłonności do całkowitego samoistnego ustępowania patologicznych zmian w narządach i w ustroju. Co więcej, z biegiem czasu zmiany te mogą się coraz bardziej powiększać i na siebie nawarstwiać; jedne uszkodzenia pociągają za sobą następne. W wyniku długotrwałości cierpień siły żywotne chorego coraz bardziej słabną.