A A A

ODLEŻYNY

Przewlekłe chorym, zmuszonym do stałego pobytu w łóżku, zawsze zagraża tworzenie się odleżyn. Odleżyny są to rany spowodowane martwicą skóry i tkanek podskórnych na skutek ich uciskania, upośledzenia w nich krą-żenia krwi i tym samym pogorszenia odżywienia tkanek. Odleżyny wytwarzają się łatwo u osób długo chorujących, niedożywionych i wyniszczonych, z deficytem substancji białkowych w ustroju. Spotykamy je również u osób oty- ych, gdyż przy dużym ciężarze ciała ucisk na tknki skóry jest zwiększony. Szczególnie często odleżyny powstają u chorych porażonych, pozbawionych możliwości samodzielnego poruszania się; u chorych z nowotworami w okresie daleko posuniętego wyniszczenia ustroju, u dłu go gorączkujących. Trzeba tu od razu zaznaczyć, że powstanie odleżyn u tych chorych oznacza poważne, dalsze pogorszenie ich zdrowia. Jak wspomniałem, odleżyny tworzą się na skutek złego odżywienia tkanek w wyniku ich ugniatania, a tym samym złego dopływu do nich krwi tętniczej i upośledzonego odpływu krwi żylnej. O powstaniu odleżyny decyduje więc nie tylko stopień ucisku skóry, ale także i sprawność samego krążenia krwi. Oznacza to, że u osób z dobrym i sprawnym krążeniem, z dobrze jeszcze pra cującym sercem, nawet i dłużej trwający ucisk nie musi prowadzić do powstania odleżyn. Natomiast w przypadkach osłabionego krążenia i leniwego przepływu krwi przez tkanki — słabszy i nieraz zaledwie kilkugodzinnv ucisk może już spowodować martwicę odleżynową.