A A A

Rak przełyku

W raku przełyku, prowadzącym z biegiem czasu do postępującego zwężenia przełyku, należy:1) zapewnić dowóz substancji odżywczych w dostatecznych ilościach, 2) uwzględnić miejscową przeszkodę, czyli zwężenie utrudniające mechaniczne przesuwanie się pokarmów. W tej sytuacji konieczne jest stosowanie diety półpłynnej, a nawet płynnej, w zależności od tego, jaki pokarm chory jest w stanie jeszcze spożywać. Jeżeli istnieje możliwość żywienia drogą naturalną bez użycia zgłębnika, to dieta taka powinna się składać z mleka z masłem, śmietanki z utartym cukrem i ubitymi surowymi jajami, z jaj na miękko z masłem lub w rosole, z zup jarzynowych z drobno przetartymi składnikami lub z rosołu z roztartymi kluseczkami lub kaszą, barszczu zabielanego śmietaną z roztartymi ściętymi żółtkami 2—3 jaj, zupy pomidorowej zawierającej 2 łyżki pasty pomidorowej, lub też łA litra mleka, 35 gramów masła, 10 gramów mąki sojowej i Va kostki bulionowej, z galaretek i kisieli z dużą zawartością cukru. Można próbować karmić chorego zawiesiną dokładnie ugotowanego i zmielonego mięsa w rosole — o ile w miejscach zwężenia nie zalegają łatwo się klejące cząstki mięsa. Aby utrzymać naturalny smak potraw, należy je przygotowywać jedynie ze składników naturalnych, nadając im wprawdzie postać płynną lub półpłynną, lecz jedynie przez dokładne roztarcie i rozdrobnienie. W zwężeniu przełyku najtrudniej jest zwykle przełknąć pierwsze porcje pokarmu. Aby ułatwić jego prześlizgiwanie się, podaje się choremu przed właściwym posiłkiem łyk oliwy lub łyżeczkę masła. Same zaś posiłki musi chory spożywać powoli i bardzo małymi porcjami. Przy często spotykanym odruchowym skurczu przełyku, który towarzyszy zmianom organicznym, niejednokrotnie udaje się polepszyć połykanie przez podanie środka rozkurczającego na 20 minut przed karmieniem (papaweryna), lub znieczulającego (1—2% kokaina doustnie). Czasem pomaga kieliszek wódki — o ile lekarz na to zezwala.