A A A

TOALETA CHOREGO

Utrzymanie chorego w czystości należy do podstawowych obowiązków osoby pielęgnującej. Ze względu na różny stopień sprawności i samodzielności chorych, różny będzie charakter i rodzaj pomocy, jakiej trzeba im udzielić w czasie zabiegów toaletowych. Chorym leżącym i niezdolnym nawet na chwilę do opuszczenia łóżka, trzeba pomóc w codziennym myciu o tyle, o ile nie są oni w stanie samodzielnie się obsłużyć. Jeżeli chory jest bezwładny lub bezsilny, całą toale tę (a więc mycie, czesanie, mycie zębów, przycinanie paznokci itd.) musi za niego wykonywać osoba pielęgnująca. W tych przypadkach dużą uwagę należy poświęcić starannemu myciu zębów, wycieraniu osadu z języka za pomocą szpatułki z nawiniętą gazą, maczaną w mieszaninie boraksu z gliceryną (1 część boraksu na 2 części gliceryny —■ sporządzi apteka), wypłukaniu jamy ustnej roztworem kwasu borowego (łyżeczka na szklankę wody) lub roztworem (o różowej barwie) nadmanganianu pota-su. Sztuczne zęby trzeba umyć osobno, szczoteczką i wodą z mydłem.